Alors que notre Jang voulait en principe se retirer de la scène publique, ses doigts l'ont démangé à nouveau. Dans une interview, il s'est appuyé sur des suppositions et des spéculations – après tout, il s'agit de mots bien gonflés… et de valeurs encore plus grandes.
Obwuel eise Jang sech eigentlech aus dem Rampenlicht zréckzéie wollt, huet et him nees an de Fangere gekribbelt. An engem Interview huet hien sech op Vermutungen a Spekulatioune gestäipt – schliisslech geet et ëm dichteg Wierder, an nach méi ëm grouss Wäerter.
An? Haut scho gelaacht? Zu Lëtzebuerg gëtt ëmmer vill a gär gelaacht. Dat ass eng Traditioun, méi al wéi d’Schmelzen am Minett.
Op der Foto vun der Ënnerschrëft vum Accord Lux2029 mat ArcelorMittal gëtt net einfach just gelaacht. Dat ass eng aner Kategorie vu Laachen: dat ass dat Laachen, wann een eng gutt Nouvelle matzedeelen huet.
Une chronique satirique et critique sur la politique énergétique luxembourgeoise, comparée à des montagnes russes imprévisibles : des virages brusques, beaucoup de secousses et un gouvernement qui insiste malgré les hauts et les bas pour dire qu'il n'y a « pas de panique ».
Eng satirisch Faart duerch d’Zick‑Zack‑Politik vun der Regierung, déi d’Bierger op eng Achterbahn schéckt, ouni se gefrot ze hunn an ouni se ze informéieren, ween d'Kontroll huet.
À Grevenmacher, il se produit un phénomène naturel spectaculaire: une forêt tellement bien «protégée» qu'il ne faudrait surtout pas la protéger davantage.
La Chambre a décidé: les conditions de travail au sein de l'armée doivent être améliorées. Ce n’est pas une blague, même si cela en a tout l'air. Dans un monde où ça explose de partout et où la diplomatie semble devenue superflue, l'armée doit reprendre le flambeau. Même au Luxembourg, on se pose la question: comment rendre l'armée plus attractive? Une satire sur le sens de l’armée et de la guerre.
D'Chamber huet decidéiert: D'Aarbechtskonditioune bei der Arméi solle verbessert ginn. Dat ass kee Witz, och wann et esou kléngt. An enger Welt, an där et iwwerall knuppt an d'Diplomatie iwwerflësseg ginn ass, muss d'Arméi hir Roll iwwerhuelen. Och zu Lëtzebuerg gëtt sech d'Fro gestallt: Wéi kënne mer d'Arméi méi attraktiv maachen? Eng Satir iwwer de Sënn vun der Arméi a vum Krich.
Si stoung do. Zanter 250 Joer. Roueg a steenhaart. Ma se stoung am Wee. De Konsdrefer "Programme d’action local" gesäit eng Verbesserung vun der "Openthaltsqualitéit“ am Duerfkär vir. Ouni Maison Lauer. Gebraucht gi Parkplazen. D'Geschicht? Déi stéiert beim Parken.
Quand le docteur du DP a qualifié le féminisme de pandémie, ce n’était qu’une question de temps avant qu’une flûtiste diplômée du même groupe sanguin politique ne réagisse par un solo satirique. Mais ici, Daliah Scholl ne joue pas de la flûte – elle joue sur le clavier dramaturgique de l’ironie. Son texte est un vaccin contre la rhétorique de la peur du docteur – avec quelques effets secondaires légers: une brûlure d’ego, parfois de la fièvre en cas de perte de pouvoir.